خرید بک لینک

کم اتفاقي که نيست...


قرار است سالي تحويل شود...


به راستي... ساعت يک ظهر فردا چه ميشود؟


آيا خورشيد از اعماق زمين در مي آيد؟


آيا قرار است در هوا به جاي اکسيژن، ذراتِ معلق طلا را نفس بکشيم؟


آيا خانه ي کوچکِ ما قصر ميشود؟


آيا دانشِ اندکِ من فزوني مي يابد؟


آيا چشمانِ بسته ي من باز ميشود؟


آيا من فردا ظهر براي هميشه غفلت را کنار گذاشته و آگاهانه زندگي ميکنم.....؟


آري...فردا فقط زمين به جايي که يک سال پيش از آن عبور کرده بود، برمي گردد و باز از آنجا عبور ميکند...!


نه! فردا فقط روز اول ماه فروردين است!


و يکِ ظهرِ فردا فقط يک ظهرِ فردا است


روزي که بارها آغازش کرديم....


تحولِ ما مي تواند ...در پاييزي ترين روزِ سال باشد....


يا گرم ترين روز تيري در تابستان....


و يا حتي در انجمادِ سردِ زمستان....


اين تحولِ من و توست که ميتواند سالي جديد را پيش روي ما آغاز کند....


نه !! هرگز سال جديد نميتواند من و تو را متحول کند....


اما؛


فردا...


ميتواند بهانه اي براي آغاز و شکفتنِ من و تو باشد....


فردا يا مقلب را بلندتر بگوييم


و با خلوص بيشتر از خدا بخواهيم


تا حالمان را به بهترين حال تغيير دهد....


اما اين هم كافي نيست...


تغيير و تحول فقط با خواستن، اتفاق نمي افتد، برخاستن نيز مي خواهد...


لازمه برخاستن، خودشناسي و رفتار آگاهانه است. لازمه تحول، شناخت خود است و قبل از آن، شناخت سايه ي خود...


قرآن كريم نشانه تغيير و تحول و رشد را عدم اطاعت كوركورانه و ناآگاهانه از گذشتگان مي داند. اين موضوع صرفا محدود به مسائل اعتقادي نمي شود. در هر زمينه اي لازم است آگاهانه و هوشيارانه عمل كرد. 


تاكنون به اين موضوع توجه كرده ايم چه مقدار از اعمال و رفتار و حتي باورهايمان بازگشت و تقليدي است كوركورانه از اعمال و رفتار اطرافيان و بويژه پدران و مادران و گذشتگانمان...!؟ قبول داريم كه همه رفتارهاي گذشتكان اشتباه نيست ولي موضوع انجام رفتارهاي آگاهانه است...


البته كه متاسفانه انسانها گرايش بسيار نيرومندي در(بازگشت به آشنا، آن هم از نوع منفي آن) دارند. مگر آنكه از روي آگاهي و (خودآگاهانه) به متفاوت بودن و متغير عمل كردن بيانديشيم و فكر كنيم، در اين صورت با تقليد كوركورانه و رفتارهاي عادت گونه به ديگران تهمت نمي زنيم، بي احترامي نمي كنيم، يك كلاغ چهل كلاغ نمي كنيم، دو به هم زني نمي كنيم. آنگاه به همه احترام مي گذاريم و با دل و جان محبت مي كنيم و حسادت و كينه و دشمني را كنار مي گذاريم و سعي مي كنيم مرهمي باشيم براي زخم هاي يكديگر ...


اگر كسي بي محابا از هر فضايي براي بي احترامي و توهين و دو بهم زني سوءاستفاده مي كند، اگر كسي بجاي آنكه سنگي روي سنگي بگذارد، مانع آباداني و پيشرفت مي شود، اگر كسي به دنبال تخريب افراد زحمت كش و موفق است، اگر كسي به دنبال ايجاد تفرقه و اختلاف در فاميل است تا ظاهرا به سودي برسد، اگر فردي حاضر است نهال كاشته شده همسايه را دور از چشم ديگران از ريشه درآورد يا حاضر است چراغ همسايه خاموش باشد حتي اگر اين همسايه برادرش باشد... همه اينها حكايت از وجود رفتارهاي ناآگاهانه و عدم وجود خودساختگي دارد. 


متاسفانه ما همواره به گونه اي عمل مي نماييم كه برايمان طبيعي تر و آشناتر است و ما آنچه را بدان عادت داريم تكرار خواهيم كرد؛ چنان چه بخواهيم به گونه اي متفاوت عمل كنيم، بايد نسبت به اعمال خود آگاه شويم و اقدام موثر صورت دهيم تا كه (آشنا) را با چيزي نوين جايگزين كنيم.


مسئله اين نيست كه ديگران ماراجدي بگيرند،مسئله اين نيست كه ديگران بپذيرند كه چه اندازه خوب هستيم،مسئله اين نيست كه ديگران بدانند تا چه اندازه واجد شرايط و پسنديده هستيم. قبل از هر کسي، اين خود ما هستيم كه بايد اينها را بدانيم و به آن ايمان داشته باشيم.


هرچه بيشتر ناآگانه رفتار كنيم و هر چه بيشتر رازهاي نهفته داشته باشيم، بيمارتر هستيم، زيرا اين رازها نمي گذارند خود اصلي مان باشيم. وقتي خود اصلي مان نيستيم، بيشتر خود و ديگران را آزار مي دهيم. هنگامي كه با خود آشتي كنيم، هستي نيز در همان سطح آرامش را به ما بازمي گرداند و هنگامي كه با خود هماهنگ باشيم، با همه هماهنگ خواهيم بود و مردم نيز از عمل و حرف و زبان ما در امان خواهند بود. پس بياييم اول با خود و با سايه ي خود آشتي كنيم تا زمينه هاي تغيير و تحول به وجود آيد. 


پيشاپيش آغاز سال 1396 را خدمت همه عزيزان و به ويژه سات روآري هاي عزيز تبريك گفته و آرزو دارم اين سال براي همه ما با استعانت از ذات باري تعالي سالي همراه با تحول و تعالي در همه ابعاد فردي، خانوادگي و اجتماعي باشد.


ارادتمند: دكتر خسرو محمدي

برچسب: نویسنده: کسری حسینی‌پور تاريخ: چهارشنبه 2 فروردين 1396 ساعت: 8:28

صفحه بندی