امام حسين(ع)؛ آموزگار بزرگ ايستادگي

شـب تاسوعاست و در ساعاتِ پايـاني اين مناسبت، احساس درد و اندوه ما را فراگرفته است، ولي امام حسين(ع) نمي پذيرد که اين درد و اندوه ما، از سرِ احساس باشد، بلکه درد و اندوهي تربيتي از ما مي طلبد.

ما در پرتو اين احساسِ درد و اندوه بايد بياموزيم که انسان چگونه بايد بميرد، همچنان که چگونه زندگي كردن را بايد بياموزيم. 

شهادت امام حسين (ع) يک تراژدي بود . مظلوميت قتل عام گروهي از پاکبازترين و آزاده ترين انسان ها در نبردي نابرابر با جباريت ! جلوه اي از ماندن بر سر اصول ، تا پاي جان باختن خود و خانواده . رخدادي تراژيک براي انسانيت. حسين(ع) با ما و جان ما کاري کرد که مي توان متدين نبود ،مي توان مسلمان نبود ، ولي نمي توان او را تحسين نکرد و دوست نداشت. 

حسين(ع) " متفاوت " بود و هزينه  تفاوت  و همنوايي نکردن با ديگران را پرداخت. در روزگاري که همگان در قبال جباريت، با تطميع يا تهديد زبان در کام کشيده بودند ، حسين(ع) به ما آموخت که هزينه زيست اصيل انساني ، مرگي " دردناک " و " تراژيک " است . حسين(ع) آموزگار بزرگ" ايستادن "در مقابل تمام چيزهايي بود که انسان و انسانيت را به تباهي مي کشاند .از همين رو بود که قدرت تماميت طلب همگان را در مقابل يک انتخاب  قرار داده بود ؛ تسليم، يا مرگ!

حسين(ع) آزاده بود و به آزادي ديگران نيز احترام مي گذاشت . آزادي انتخاب در  "بودن" يا" نبودن " با او! حسين(ع) در هيچ زماني ، بودن با خود را به ديگران تحميل نکرد . براي او کرامت انسان نه در تبعيت ، بلکه در انتخاب است که مي تواند تجلي يابد. انتخابي که مي تواند زندگي يا مرگ را برگزيند! از همين رو در منازل مختلف سفر، پايان ماجرا را بارها به همراهان يادآوري و بر پرهيز از تحميل خواست خود بر ديگران تاکيد مي ورزيد .

حسين(ع) بزرگ بود، ولي نه آنقدر که ديگران را قرباني خود بخواهد! حسين براي تحقق آرمان هايش هزينه اي سنگين پرداخت؛ هزينه اي از جنس خانواده و فرزندان! 

حسين(ع) آموزگار بزرگ زندگي توام با کرامت و ارزش هاي بلند اخلاقي است.

حسين(ع) اصلاح گري بزرگ بود که اصلاح امت جدش براي او اولويتي کاستي ناپذير داشت (به عمر سعد گفته بود که حاضر است از مرزهاي خلافت يزيد خارج شود ولي هرگز از امر به معروف دست نمي کش ). مسئوليت پذيري او در قبال جامعه براي پيروانش درس آموز است؛ تاثير بگذار حتي به اندازه يک واژه...!

و ‏در عاشورا هم هرکسي قسمتي دارد: سهم بسياري، بشقابي از غذايِ نذري است،که نوشِ جان شان! سهمِ بعضي نيز، يادآوري سُخنِ حسين(ع) که مرد هرگز زيرِ بارِ نامرد نمي رود...!